آموزش بدون هوش های چندگانه

آموزش و پرورش بدون رویکرد به هوش های چندگانه، چگونه است؟

به آرمان شهر دانش و فرهنگ خوش آمدید! بیایید نگاهی دوباره به تدریس خود بیاندازیم و ببینیم آیا این شیوه ی تدریس با ساختار وجودی فراگیران مان سازگار است؟

**********


بهرام دانش آموز سال اول دبیرستان است.

او دوبار مردود شده است.

در سیستم آموزش فعلی این دانش آموز با بهره ی هوشی به زحمت ۱۰۰، اجازه ی حضور در مدارس عادی را دارد اما نمی تواند حداقل نمره را برای رفتن به کلاس بالاتر بدست آورد.

 

این دانش آموز با زندگی در روستا و کار در زمین های کشاورزی ارزش کار سخت و تلاش و کوشش را برای رسیدن به نتیجه را می داند.

 

او پسری پرتلاش است.

او فرزند آرمان شهر دانش و فرهنگ است!


بسیار پیش آمده که هم کلاسی های و آموزگاران او در کارهای گوناگون با او مشورت کرده اند و از توانایی هایش بهره گرفته اند.

 

پارسال با پیشنهادی که او داد، جای کتابخانه تغییر کرد و بچه ها توانستند با دسترسی مستقیم به کتاب ها، ارتباط بهتری با مطالعه و کتابخوانی برقرار نمایند.


وقتی که قرار شد صحن مدرسه برای مسابقات ورزشی خط کشی و آماده شود، بدون کمک او هیچوقت زمین برای برگزاری مسابقات آماده نمی شد.


او در این مسابقات خوش درخشید و یک مدال برای مدرسه به ارمغان آورد. پاس کاری و مهارت او در پشت سرگذاشتن افراد تیم روبرو حیرت همگان را برانگیخت.


در بیشتر برنامه های مدرسه نقش داشت و حضور او در این برنامه ها مایه ی آرامش خاطر مدیر مدرسه بود.


اخلاق آرام و مهربان و برخورد آسان او با مشکلات سخت، برای همه شگفت انگیز بود. او روی شاگردان و آموزگاران هردو اثر خوبی گذاشت و به آسانی در کلاس و پیش دوستان و هم کلاسی هایش محبوب شد.


وقتی داوطلب خواسته می شد او اولین فرد آماده برای پاسخ گویی بود و به وضوح استعدادهای منحصر به فرد خود را در مهارت های ارتباطی که بالاتر از میانگین بود نشان می داد.


اما؛

هنگام دریافت نتیجه ی امتحانات به سختی گوشه گیر می شد. روزهای آزمون و دریافت کارنامه تلخ ترین روزهای زندگی او بود.

 

آموزگار علوم وی می گفت که او چگونه قادر است از پیش آمدهای روزمره داستان های خنده داری بسازد.

او داستان های عجیبی از مسافرت هایی با عموی محبوبش که یک زیست شناس بود به هم می بافت.

 

وقتی درباره ی حرکت و ترکیب آب مطالعه می کرد او منشا و سیر تکامل توزیع گیاهان و حیوانات مقیم در آب و علل تغییرات آب و همایی را به مهارت یک گزارشگر تلوزیونی بیان می کرد ولی در نهایت او در آزمون علوم مردود شد.

 

مدیر مدرسه استدلال می کرد که او توانایی حضور در مدارس عادی را ندارد اما آموزگارن دیگر مانند آموزگار علوم و زیست شناسی شکست این دانش آموز را ناشی از روش اشتباه ارزشیابی می دانستند.

 

سرانجام او از مدرسه اخراج گردید و به عنوان کارگر ساده ی پمپ بنزین مشغول به کار شد.

 

اگرچه گهگاهی راز آرزوی بیولوژیست شدن را در سر می پروراند اما در نهایت مدرسه نظر داد که او مهارت های شناختی لازم را برای فارغ التحصیل شدن ندارد و او دست از تلاش برداشت!


هوارد گاردنر پژوهشگر و روانشناس دانشگاه هارواد استدلال می کند که:

دیدگاه محدود سیستم آموزشی باید به بینشی در مورد همه ی هوش های بشری تغییر نماید.”


مدرسه باید از خود بپرسد برای دانش آموزی با چنین حد بالای مهارت های ذهنی و جسمی چه کاری می تواند انجام دهد؟

*****


بدون شک شما نیز در روزگار مدرسه با چنین دانش آموزانی روبرو بوده اید!

اگر آموزگار هستید می توانید به یاد بیاورید که چگونه آموزش و پرورش آنها را از چرخه ی هستی و سرنوشت شان بیرون رانده است.

سرنوشت آنها به مویی بند بوده است: آزمون!


یک بار دیگر صدای مهیب “آموزش و پرورش” بر روی چشمه ی جوشانی فرود آمده و آن را خشکانده است:

 

– “تو هیچ چی نیستی!” ،

– “تو هیچ چی نیستی، چون توان پشت سر گذاشتن آزمون های مرا را نداشته ای!”،

– “پس برو و از سرنوشت خود روگردان شو!”


*****


برداشتی از کتاب ارزشمند “سنجش و کاربرد هوش های چندگانه در خانه و مدرسه” تالیف: فاطمه آذرفر

…..

….

..

.

مهرداد

Edutopia.ir

….

“در بهره برداری از نگاره های آرمان شهر دانش و فرهنگ نام و پیوند به این پایگاه را از یاد نبرید!”

 

دیدگاه های خود را درج نمایید!

نام خود را بنویسید، نیازی به پست الکترونیک و سایت شما نیست!

سربلند و پیروز باشید!

468 ad

۳ دیدگاه‌ها

  1. ساجدی says:

    …در دبستان یادم هست دانش آموزانی با خودش در مدرسه پرنده می آورد…ناظم حسابی دعواش می کرد… و بالاخره هم انضباط اونو خیلی کم داد… اصلا به درس علاقه نداشت …عاشق ماشین بازی و کار با ابزار رو نقاشی روی زمین بود… زنگ ورزش پر انرژی و ماهرتر از بقیه رفتار می کرد —در کار گروهی خوب مدیریت میکرد ساعت ها به گرفتن پرندگان و وگشت وگذار در باغ سرگرم بود و… میشه گفت کلی هوشهای چندگانه داشت اما دریغ که مدرسه بی هوش بود و در کلاس چهارم ماند وترک تحصیل کرد…
    .
    ..

    مهرداد
    درود بر دوست بزگوارم
    قشنگ و پرمعنا بود: “… میشه گفت کلی هوشهای چندگانه داشت اما دریغ که مدرسه بی هوش بود.”
    با امید به روزی که هوش های چندگانه ابزار کمک آموزشی آموزگاران در شناخت و هدایت دانش آموزان باشد.
    دوست گرامی
    نامه اتان رسید.
    از شما بسیار سپاسگزارم و برایتان آرزوی پیروزی و سربلندی دارم.

  2. زهرا says:

    سلام وخدا قوت خیلی عالی بودلطفا ما معلم های تازه کارو بیشتر راهنمایی کنید که چکار میتونیم بکنیم

    • مهرداد says:

      سلام و درود
      امید آموزش و پرورش به شما آموزگاران جوان و نوگرا و پرانرژی است.

      با کمی گشت و گذار در آرمان شهر به بسیاری از پرسش های خود دست خواهید یافت.
      اگر مشکلی بود بنویسید تا بررسی اش نماییم.
      سرزنده و پایدار باشید.

نوشتن دیدگاه