گذر از پنجره با شاخه ی نور!

.

“گذر از پنجره با شاخه ی نور!”

*******

 

 

 

 

 

… و من از خویش گذر خواهم کرد

و روان خواهم بود!

عین یک شب پره، از کوچه ی شب می گذرم

 .

مثل گنجشک لب پنجره پر خواهم زد،

مثل لبخند که بر هر لب، لحظه ای مکث کند، آن گاه

بپرد تا لب یار دگری!

 

من گذر خواهم کرد

و روان خواهم بود

و چنان خواهم بود که کسی نشناسد

که چه بود این که گذشت،

ذره ای گرد و غبار،

یا نه، یک پنجره لبریز بهار!

 .

من

سینه ای خواهم داشت

عین یک دشت شقایق انبوه

پر از جاذبه ها،… مهرها، باورها

 

روی این دشت شقایق

شبنم عشق اگر بنشیند

عین یک ابر سبک خواهم شد

مثل رگبار روان خواهم گشت

 .

مثل یک شاخه ی نور

تا ابد خواهم رفت،

با ابد خواهم بود!

.

.

سروده ی: محمد آموزگار (مهرداد)

آذرماه ۱۳۶۸

 

در سایت “شعر نو”

 

 

..
.

….
..

.

مهرداد

Edutopia.ir

“در بهره برداری از نگاره های آرمان شهر دانش و فرهنگ نام و پیوند به این پایگاه را از یاد نبرید!”

 

دیدگاه های خود را درج نمایید!

نام خود را بنویسید، نیازی به پست الکترونیک و سایت شما نیست!

سربلند و پیروز باشید!

 

 

468 ad

۲ دیدگاه‌ها

  1. نوشین says:

    سفری خواهم کرد
    با شعاع مهتاب
    و به یک چَشم پریدن تا دشت شقایق خواهم رفت
    ودر آن جا، هزار ترانه خواهم کاشت
    تاابد خواهم ماند

  2. سارا says:

    ممنون از وبلاگ خوبتون خیلی بهم کمک کرد جواب خیلی از سوال هام پیدا شد

نوشتن دیدگاه