مدرسه ی فردا (ان، جی، او)

مدرسه، امروز در کشاکش میان مدرسه ی دیروز و مدرسه ی فردا و جمله ی دست اندرکاران، سرگردان میان گذشته و آینده! نگران چیزهایی که از دست برود و دلواپس چیزهایی که شاید به دست نیاید!

اما مدرسه ی فردا چگونه باید باشد؟

.

**********

به آرمان شهر دانش و فرهنگ خوش آمدید و در این گیر و دار بهترین پاسخی که به نظر می رسد، این است:

.

“عمر مدرسه ی دیروز به پایان رسیده است، مدرسه های دیروز را ببندید!”

.

اگر روزی، روزگار ترس و نگرانی از بستن مدرسه از وجود ما رخت بربست و به این پاسخ رسیدیم که: باید مدرسه را ببندیم، این پرسش نمودار خواهد شد که:

“چه چیزی می تواند جای مدرسه ی دیروز را بگیرد؟”

.

بیایید در بستن مدرسه تردید نکنیم اما، با نگاهی ژرف و موشکافانه به جامعه ی فردا، به دنبال جایگزین باشیم.

برای پاسخ به چنین پرسشی، باید نیم نگاهی به جامعه ی فردا داشته باشیم.

جامعه ی فردا بر پایه ی سه محور خواهد چرخید.

این سه محور اگر در جای درست قرار داشته باشند، جامعه، کامل، پویا و شکوفا خواهد بود:

.

۱- رسانه

۲- شرکت ها

۳- ان جی او (سازمان های غیر دولتی- سازمان های مردم نهاد)

 .

هر گزینه ی دیگری که در اندیشه ی شما باشد می تواند در دل این سه نهاد جای بگیرد اما این سه نهاد چگونه می توانند در آموزش و پرورش نقش خود را ایفا نمایند و اثر بگذارند؟

در جامعه ی فردا، ان جی او، وجدان سرزنده و شاداب جامعه خواهد بود.

صنعتی شدن و رسانه ای شدن، حفره ای ژرف و پرناشدنی در روان بشر برجای می گذارد! این حفره با هیچ دستورالعمل و قانون و اعمال قانون پر نخواهد شد.

.

شیفته شدن بشر به تکنولوژی و دانش خود، ممکن است، خودکامگی و از دست دادن وجدان را در پی داشته باشد. وجدان چیزی نیست که از دست بدهیم و بتوانیم انسانیت خود را نگه داریم.

وجدان خط جداکننده ی انسان از حیوان درنده است و بهترین گونه ی وجدان، “وجدان جمعی” است.

.

چه چیزی می تواند شوق بشر به دستیابی به کمال نهایی خویش را کنترل و مدیریت نماید؟

پیداست که نمی شود، دم به دم قانون وضع نمود و دستورالعمل نوشت و تبصره گذاشت. بدتر از آن، دور زدن این قوانین برای شرکت ها و رسانه ها کار چندان پیچیده ای نخواهد بود!

.

نیاز به یک وجدان جمعی داریم تا بتوانیم ساختارها و سرفصل ها را پردازش نماییم و حقوق انسانی را در آن بگنجانیم.

سرفصل کاری ان جی او، حقوق بشر است.

انسان، ادبیات، فرهنگ، هنر، اخلاق،  … موضوع کاری ان جی او خواهد بود.

نگهبانی از وجدان و دستاوردهای بشری و به پیش بردن آن، هدف ان جی او خواهد بود.

 .

بیایید به جایگاه ان جی او در فضای آموزشی نگاهی  بیافکنیم!

 

 

 

۳: ان جی اوها (سازمان های غیر دولتی)

اگر نگران چیزهایی هستید که در رسانه و شرکت ها نگنجیده است و گمان می کنید که فعالیت های مردمی، انسانی، فرهنگی در آن ها نیست یا کم رنگ است، فضای ان جی او، سرشار از این چیزهاست.

رسانه، (کمابیش)، عمومی است و شرکت، (کمابیش)، خصوصی! پس جای انسانیت و گوهر وجود بشر کجاست؟

ان جی او ها به دنبال کسب سود نیستند، خصوصی نمی اندیشند و چیزی فراتر از نیازهای مادی، اعضای آن را گرد آورده است.

هر چیزی که در رسانه و شرکت، شکل نگیرد، در ان جی او متولد می شود!

ان جی او ها آمده اند تا حفره ی خالی میان رسانه و شرکت را پر نمایند.

مدرک و مقام در این جا ارزش چندانی ندارد، افراد در هر سن، جایگاه و جنسی که باشند، در آن یکسان هستند و ایده ای که آنان را کنار هم گرد آورده است ریشه در دل دارد نه در عقل.

ان جی او ها را خردمندان اداره می نمایند.

همیشه در تعریف خِرَد درمانده ام.

خرد، عقل نیست، نه این که خردمند عاقل نباشد. عقل همانند ریسمانی است که انسان را از کارهای خطرناک و غیر عاقلانه باز می دارد و خرد، همانند یک بازی استراتژیکی، در پی جستجوی نایافته ها و رسیدن به نارسیده هاست.

جستجو و کشف در فضایی که تا کنون کسی، پای نگذاشته است.

رشد و شکوفایی با خرد اجین است.

در جهان خرد، شکست، ارزشی همانند پیروزی دارد چرا که سرشار از تجربه است.

در جهان خرد، هیچکس مردود نمی شود، جواب نادرستی در کار نیست و به هر جواب، از زاویه ای که به آن نگریسته شده، توجه می شود تا خود جواب!

در جهان خرد، پا به تفکر واگرا می گذارید و راه های ناشناخته را پشت سر می گذارید و به خود و دیگران، الگوها و متدهای تازه ای پیشنهاد می نمایید.

در جهان خرد به سراغ مساله هایی می روید که دیگران در حل آن درمانده اند و صورت مساله را پاک نموده اند، اما خردمند با جستجو در دنیاهای تازه و با دیدگاه های نو، در پی یافتن راه کار و راه حل برای این پرسش هاست.

و ان جی او ها را خردمندان اداره می نمایند.

به همین دلیل وجود ان جی او ها ضروری و نیاز به آن ها در جامعه ی فردا، از هر نیاز دیگری اساسی تر است.

ان جی او همانند هوا، اکسیژن لازم را به زندگی، رسانه ها و شرکت ها می رساند و اجازه نمی دهد تا رسانه و شرکت از مسیر خود به کج راهه بروند.

ان جی او همانند “وجدان جمعی” جامعه ها را زنده و بیدار نگه می دارد.

هواخواهی و جاه طلبی را که در پی آن سرنگونی جامعه رخ خواهد داد، کسی بهتر از سازمان های مردم نهاد درک نمی کند و برای رفع آن برنامه نمی ریزد.

ان جی او هرگز محدود به شهر، روستا، کشور، قبیله و قاره نیست.

دقیق تر که به این مفهوم نظر کنید، این پدیده در یک جامعه ی سالم، همانند روح در تن رسانه ها و شرکت ها دمیده شده است و از آن دو جدایی ناپذیر است.

 

**********

کودکان فردا در دنیای رسانه شکل می گیرند، در مدرسه ی استودیو کار یاد می گیرند و در ان جی او، روح تشنه ی خود را سیراب می نمایند.

ان جی او برای رسانه ها و شرکت ها، خوراک فراهم می نماید و می تواند محصول تولید شده به دست آن ها را نیز پردازش و کاوش نموده و ناکارآمدی و تیرگی ها و نابسامانی های آن ها را روشن و برایشان، راه کار بدهد.

ان جی او ها بازخورد گرا هستند و می توانند پیامد یک جریان را شناسایی و اخطارها و راه کارهای لازم برای جلوگیری از بروز پیشامدهای شوم و ناگوار این جریان ها را گوشزد نمایند.

ان جی او ها در کنار هر گرفتاری و آسیبی که گروهی از انسان ها به آن گرفتار شده باشند، خواهند بود و در رفع آن خواهند کوشید.

 

ان جی او، امروز باید سر و شکلی تازه پیدا کند و همه ی فضای خالی میان رسانه و شرکت را پر نماید. ارزش های انسانی در جایی بهتر از ان جی او رشد نخواهد نمود.

بزرگترین ارزش ان جی او در جا نداشتن “سوددهی” و جای گزینی “وجدان” در آن است.

چه بسا افراد عضو آن، از جیب خود، خرج کنند تا بتوانند به اهداف ارزشمند و سودمند برای جامعه دست یابند. چون سودجویی در آن جایی ندارد، ارزش های دیگر در آن شکوفا خواهد شد و شکل خواهند گرفت.

شکل گیری این ارزش ها در سمت و سوی گفت و گوها و بیان دیدگاه ها و بارش فکری و بروز خلاقیت و تفکر واگرا است.

ان جی او ها فرهنگ و انسانیت را هدف می گیرند و راه کارهای پیش برد هدف های فرهنگی و انسانی را می جویند.

– آن ها در پی رفع معضلات و مشکلات انسان ها هستند.

– آن ها آمادگی لازم را برای پیش آمدهای پیش رو و گرفتاری های نوع بشر و آفرینش پیدا می کنند و برای آن، برنامه می نویسند و طرح پیاده می کنند.

– آن ها، برای رسانه و شرکت ها برنامه می نویسند و تبصره می گذارند و هرجا که نیاز به اصلاحی هست و یا جهت رسیدن به بهشت (کمال آفرینش)، گم می شود، این، ان جی او ها هستند که بی فاصله دست به کار می شوند و تذکر می دهند و راه کار نشان می دهند.

ان جی او ها خودجوش هستند و از آن جا که حقوق بشر را دستور کار خویش قرار داده اند، هرگز به مافیا تبدیل نخواهند شد.

 

ان جی او ابزار فرهنگ و ادب و هنر را در اختیار می گیرد و می تواند به کودکان ما، با کمک این ابزار، انسانی زیستن را بیاموزد.

کودکان در این مدرسه انسان بودن و انسانی زیستن و توجه به هم نوع و برابر دانستن همه ی انسان ها با هر سن، جنس، نژاد و رنگ را می آموزند و یاد می گیرند که در پیش آمدها چگونه از خود و آدم های پیرامون خود و آفرینش نگهبانی و پرستاری نمایند.

 

 

ان جی او برای کودکان، پیوندی است میان انسان و آفرینش و کودکان در این فضا یاد می گیرند که چگونه در مسیر آفرینش و همسو با آن گام بردارند و همراه آفرینش باشند و نه در برابر آن !

مدرسه ی ان جی او مدرسه ی انسانیت است و پیش برد اهداف انسانی، همگام و همسو با آفرینش!

هوش درون فردی، هوش برون فردی، هوش طبیعت گرایانه، …، از میان هوش های چندگانه و پرورش و شکوفایی آن ها، دستور کار آموزش در ان جی او خواهد بود.

.

ان جی او ها  و توانمندی های بی همانند آن ها برای رشد و توسعه ی آموزش را دست کم نگیرید!

**********

و در پایان، از شما می پرسم:

 

– “چه باید کرد؟”

– کدام نهاد آموزشی بهتر از یک ان جی او می تواند به صورتی مستقیم در همراهی و همسویی بشر با آفرینش و سازگاری با آن نقش داشته باشد؟

– آموزش در چه جایی به جز یک ان جی او، اهداف بشردوستانه را می تواند دنبال نماید؟

– چه چیزی بهتر از آن که در کنار عقل معاش و به دست آوردن روزی و درآمد، ارزشمندترین اهداف انسانی را نیز دنبال نماییم و پا به جایی بگذاریم که خود انسانی امان را هدف قرار داده و می توانیم در آن جسم و جانمان را از آسیب های روزمرٌگی و یکنواخت شدن آهنگ زندگی شستشو دهیم و پاک نماییم و باز، خودمان باشیم؟

پس بیایید از همین امروز به نقش ان جی او ها و جایگزینی آن به جای مدرسه بیشتر و بیشتر بیاندیشیم!

 

 

بیاندیشیم،

بسیار هم!

 

– نکته: به ان جی او ها فراتر از آن چه هستند بیاندیشیم، اموری همانند هنر، فرهنگ، ادبیات، موسیقی، ورزش، نهادهای حقوق بشر، فعالیت های فوق برنامه، اردوها و بازدیدها، آداب و رسوم محلی، تاریخ، … دیر یا زود در قالب ان جی او ها، شکلی دوباره خواهند یافت.

**********

 

..
.

مهرداد

Edutopia.ir

“در بهره برداری از نگاره های آرمان شهر دانش و فرهنگ نام و پیوند به این پایگاه را از یاد نبرید!”

برای چاپ و نشر، اجازه ی کتبی لازم است.

دیدگاه های خود را درج نمایید!

سربلند و پیروز باشید!

 

468 ad

۳ دیدگاه‌ها

  1. روزگاری دانش‎آموز says:

    پس به نظر شما باید آموزش و پرورشی داشته باشیم به وسعت جامعه. مسؤولین و والدین اغلب نگران بدآموزی هایی هستند که در محیطهای این چنینی ممکن است برای دانش آموز داشته باشد. برای این قسمت ماجرا هم فکری کرده اید؟
    .
    ..

    مهرداد
    با سلام
    نکند دانش آموز امروز، فردا می خواهد در کره ای دیگر ادامه ی زندگی بدهد! آموزش و پرورش اگر به گستردگی جامعه نباشد نمی تواند پاسخ نیازهای انسان های فردا را بدهد.
    پاسخ شما در “مدرسه ی دیروز” داده شده: “در مدرسه ی کوچه، کودکان، گاه گاه در پس یک ماجرا، درگیری و حادثه، باید راه و رسم کشیدن گلیم خود از آب را می جستند و خودی نشان دادن و یافتن آن جایگاه در پیش دوستان و هم سن و سال ها و نمره گرفتن در کلاس کوچه، ارزشی داشت که سواد و درس نداشت! این درس زندگی بود!
    این نگرانی به جا و لازم است اما نه تا آن اندازه که کودکان امروز، از پس فردای خود بر نیایند!

  2. نعمتی says:

    با سلام
    شکل گرفتن رسانه های آزاد فارغ از جناح های سیاسی بسیار مهم است .
    رشد ان جی او بدون رشد رسانه ها،فرصتی فراهم خواهدکرد که افکار پلید هم برای خود لانه ای داشته باشند.
    همچنان که در جامعه ما ان جی او های زیر زمینی خطرناکی در حال شکل گرفتن است . که تعدادی از والدین بدون شناخت افکار این ان جی او ها تربیت فرزندان خود را به آنها می سپارند.حال اگر رسانه هایی به مفهوم حقیقی رسانه اگر داشته باشیم و اطلاع رسانی کنند می توانیم از انحراف نسل آینده ی خودمان جلوگیری کنیم.به نظر من در ایران سرعت ان جی او ها از رسانه ها بیشتر است . این امر بسیار خطرناک میباشد

    • مهرداد says:

      سلام و درود
      رسانه ها، ان جی اوها و شرکت ها باید در کنار هم شکوفا شوند و یکدیگر را پوشش بدهند. حتی رسانه هم می تواند صورت های خطرناک تر و آسیب زاتر داشته باشد.
      مشکل اصلی در هر سه بخش بی ریشه بودن آن هاست.
      اگر یک ان جی او مرام نامه ی خود را تعریف کند و بر اساس اهداف کلی در یک شبکه از ان جی اوها قرار بگیرد و براساس اهداف جزیی و رفتاری خود با شبکه ی مربوط تعامل داشته باشد، هرگز نمی تواند از اهداف آغازین خود به مسیر نامناسبی منحرف شود.
      ان جی اوها باید یکدیگر را پوشش بدهند و بر اساس نیازهایشان با یکدیگر تبادل داده داشته باشند تا از ریشه هایشان در متن جامعه جدا نشده و اهداف خود را گم نکنند اما این، هیچ از ضرورت وجودی ان جی او کم نمی کند.
      سرزنده و پاینده باشید.

نوشتن دیدگاه