پروفسور حسابی و پژوهش

در تورات نوشته پیامبری اعتراض میکنه که مگه اینجا ایرانه که شما اینقدر درباره دانش اعتراض می‌کنید و از دانشمندان متوقع هستید؟

حالا چطور شده؟ الان چندصد ساله که ما تکون نمی‌خوریم، اهمیت نمی دهیم.

اگه توی بودجه یه درصدی، حالا هر چقدر، برای تحقیق بگذارند و بگویند که: این ۵٪ مال تحقیقه مگر چه خواهد شد؟  این ۵٪ مملکت را ورشکست می‌کند؟ این ۵٪ بودجه بجای وزارت فرهنگ مال تحقیق باشد، این تحقیق هم دست استاد اون رشته است که دانشیارانش و دبیرانش و زیر دستش کار می‌کنند، به خرج او به میل او هرجور که دلش می‌خواد خرج کند.

 

میگن آقا اون ممکنه این پول را بخوره. بنده میگم بذار بخوره. اگه عامل مانع شدن از پیشرفت علم اینه که ایشون این پول رو می‌خوره، بذار بخوره. همیشه که نمی‌خوره، خجالت خواهد کشید. این پولی که دستش است را بالاخره خرج تحقیق خواهد کرد.

میگین یکی از ده نفر خواهد خورد. نوش جونش بذار بخوره. نمیشه جلوی یک مملکتی را گرفت چون یک نفر از ده نفر می‌خوره.

باید شروع بکنند .بعد یواش یواش بین خود استادها و پژوهندگان یک روحیه‌ای پیدا میشه که نه فقط به پژوهششون علاقه‌مند خواهند شد، خجالت خواهند کشید از این که پیشرفت نکردند یا به اندازه دیگران کاری نکردند.

باید یک تکونی خورد.

باید منتظر بشیم که حالا فرنگی‌ها اختراع کنند و پیدا کنند ما بیاریم بخریم ازشون و یه مملکت عقب‌افتاده باشیم. درصورتی که استعداد اینقدر هست که شاگردهای ما میرند فرنگ شاگرد اول می‌شند و اونجا میمونند.

از شاگردهای خودم اونجا شاگرد اول شدند و موندند. حالا شاگردهای دیگر را هم یقین بدونید همینطور. الان هستند در امریکا و کانادا و اروپا که درس می‌دهند، تحقیق میکنند، پژوهش میکنند.

باید نگه داشت. علم یه چیز قیمتیست.باید نگه داشت، نباید گذاشت فرار کنه بره!

حالا اگه می‌گفتیم ما یک ملتی هستیم بی‌استعداد، می‌گفتیم خیلی خب استعدادی نیست چرا پول خرجش کنیم. اما اینطور نیست،

ملتی هستیم با استعداد


(گوشه ای از مصاحبه ی تلویزیونی استاد حسابی پیرامون پژوهش)

468 ad

نوشتن دیدگاه