کار با متن، کلیات

چشم ها را باید شست، جور دیگر باید دید

واژه ها را باید شُست.

واژه باید خود باد، واژه باید خود باران باشد.

 

“به یاد سهراب سپهری، تصویرگر واژه ها”

 

 

پیش از شروع کار با متن به این نکته نوجه نمایید:

–          روزگاری قصه های شبانه بیشترین کاربرد را برای سرگرمی داشتند.

–          روزگاری نشستن در حضور استاد و گوش جان سپردن به گفتار او نیاز یک جامعه پیشرفته بود.

–          روزگاری خواندن کتاب های چند هزار صفحه ای با خطوط ریز، با یک قلم و یک رنگ یک رویا بود.

–          روزگاری کنار هم نشستن و با هم حرف زدن، گفتگو از همه چیز، یک نیاز ضروری برای هر فرد بود.

 

امروز هم چنین است!

چیزی کم نشده است.

چیزی تغییر نکرده است.

چیزی اضافه شده است!


فیلم و عکس فضای تازه ای را برای مردم باز نموده است.

این فضا نه می تواند و نه باید جای واژگان را بگیرد.

هیچ چیزی جای کتاب خواندن را پر نمی کند.

هیچ چیزی جای گفت و گو را نمی گیرد.

 

هیچ چیزی جای حضور در کلاس درس و گوش سپردن به سخن استاد را پر نمی کند.

هیچ چیزی جای نشستن دور کُرسی و گوش سپردن به قصه های مادربزرگ را نخواهد گرفت.

هیچ فیلم سینمایی پرقدرت و ارزشمندی نمی تواند فضای ژرف و پرارزش رُمان و داستان را پُر کند.

 

باید به فیلم و عکس به عنوان ابزار کمکی برای جان دادن به واژگان نگاه کرد.

واژه امروز با کمک رسانه، می تواند به تصویر کشیده شود.

رسانه آمده است تا واژه ها، چشم انداز و جلوه ی بهتری برای عرضه پیدا نمایند.

 

…پس

…….. باید

شیوه ی ارایه ی واژه ها نیز در قالب متن و سخن تغییر نماید.

امروز نگاه ما به متن به عنوان یک رسانه ی آموزشی، کتاب های پر حجم و پر محتوا و فونت و رنگ یکسان نیست.

 

اگر باور دارید که کلمه تنها سیزده درصد در یادگیری نقش دارد، واژه باید جایگاه خود را در همان سیزده درصد درست و به جا نشان بدهد.

 

اگر شعر، مَثَل و افسانه در شکل ادبیات گفتاری و نوشتاری و نیز خاطره ها و پیش آمدها در شکل تاریخی که سینه به سینه از گذشتگان نقل شده است، از سرزمینی گم شود، این سرزمین همانند انسانی که حافظه ی خود را از دست داده باشد، پوچ و بی هویت می شود. بار هویت فرهنگی و تاریخی یک سرزمین را همواره واژه بر دوش می کشد. واژه در قالب نثر، واژه در قالب شعر…

 

واژه ها را گم نکنیم!

 

اگر من در “آرمان شهر دانش و فرهنگ” بر روی واژه تاکید بسیاری دارم به این دلیل است که هیچ رسانه ای نمی تواند جای حرف و متن را بگیرد.

بنابراین شایسته ی آن است که بدان توجه دوباره ای بشود.

واژه باید دیگربار جایگاه خود را در آموزش بازسازی نماید و نقش های جدید خود را بپذیرد تا بتواند در کنار سایر رسانه ها، دارای بالاترین میزان اثرگذاری باقی بماند.

 

******

 

متن به عنوان رسانه ی دیجیتالی


در کار با متن به عنوان ابزار آموزشی به نکته های زیر توجه نمایید:

–          لزومی ندارد که در هر اسلاید یک فصل یا درس و یا حتی یک پاراگراف را جای دهید. در هر اسلاید آموزشی حداکثر باید یک جمله جا داشته باشد.

 

–          لزومی ندارد که همه ی یک پاراگراف یا جمله را در یک اسلاید جای دهید. حروف و واژگان اضافی را تا حد امکان کم نمایید.

 

–          به جای واژه یا در کنار آن از تصویر و فیلم به عنوان ابزار کمکی استفاده کنید.

 

–          کلمات کلیدی را پیدا نمایید. جمله های بکار رفته، حول محور کلمات کلیدی درس، نقش ایفا نمایند.

 

–          کلمه های کلیدی با رنگ و فونت جداگانه به تصویر کشیده شوند.

 

–          استفاده از نُماد، اشاره گر، چارت، نمودار، فلش، ابرو، حباب، نقشه، در جایجای کار شما ضروری و لازم است. اجازه بدهید چشم دانش آموز فلش ها را دنبال کند، توی چارت و نمودار سیر کند و از اشاره گرها استفاده نماید.

 

–         تصویرهای مناسب را در کنار متن جای دهید. این تصویر ها باید پردازش شده باشند و با متن سازگار باشند.

 

–          بدترین فونت فارسی، فونت Times New Roman است که به صورت پیش فرض در مجموعه ی آفیس و بسیاری از برنامه های کار با متن قرار دارد، استفاده از این فونت را برای خود ممنوع کنید و از فونت های ارزشمندی همچون Titr برای عنوان های درس و از فونت های Lotus  و Zar برای متن استفاده کنید. امروزه فونت های بی شمار و جالبی برای زبان شیرین فارسی وجود دارد که به مناسبت، می توانید از آنها استفاده کنید.

 

–          به دیتا پروژکتور بیاندیشید! قرار است این محتوا در این نمایشگر برای دیگران پخش شود! این دستگاه ها هنوز پیشرفت چندانی نکرده اند و توانایی تفکیک رنگ و تشخیص فونت های ریز را ندارند و برای فضاهای کم نور ساخته شده اند. تصویر پشت زمینه ی اسلاید شما با رنگ فونت باید نهایت تضاد (کنتراست) را داشته باشد. رنگ های متمم یا متضاد در چرخه ی رنگ کاملن رودرروی یکدیگر قرار دارند بنابراین همدیگر را تشدید کرده و واضح تر نشان می دهند. (برای شما که به کار تولید چندرسانه ای پرداخته اید، آشنایی با انواع رنگ ها یک نیاز است.)

 

–          واژگان شما باید ساده باشند! واژه های درس را در میان اصطلاحات مردمی، ضرب المثل ها و گفت و گوهای روزانه جستجو نمایید. برای کاربرد هر واژه چندین و چند مثال در قالب تصویر، فیلم و داستان بیاورید و اطمینان پیدا کنید که فراگیران شما معنی واژه ها را بخوبی درک نموده اند.

 

–          استفاده از پازل ها یا کلمات جاخالی و حدس زدنی و پرکردنی، به شما کمک می نماید تا نرم افزاری که ساخته اید از حالت یک سویه خارج شده و به شکل تعاملی در بیاید.

 

–          هر چه را که می توانید با میکروفن ضبط نموده و در نرم افزار اضافه نمایید. بهتر است صدای ضبط شده با واژه های استفاده شده در متن همراه و همسان باشند. بهترین مثال در این مورد صدا و متن کارائوکه است که همزمان با هم پیش می روند.

 

–          آزمون های مجازی و ساختن آن را در نرم افزار فراموش نکنید.

 

متن را جدی بگیرید. آزمون ها هنوز به شکل ورقه و نوشتنی و با استفاده از واژگان است.

از نمونه ی آزمون ها، برای آشنایی فراگیران در نرم افزار استفاده نمایید و همواره به یاد داشته باشید، نرم افزار چندرسانه ای شما تنها یک ابزار کمکی است و بدون وجود آموزگار در کنار آن معنا و مفهوم آموزشی خود را از دست می دهد.

 

پیروز باشید!

…..

….

..

.

مهرداد

EDUtopia.ir

468 ad

۵ دیدگاه‌ها

  1. هنرآموز says:

    سلام

    کارائوکه به چه معناست؟

    باتشکر از مطالب آموزنده و ارزشمندتان

    • مهرداد says:

      کارائوکه یک سیستم صوتی است.
      با این سیستم موسیقی به گونه ای ضبط می شود که می توان آن صدای خواننده را از آن جدا نمود.
      در این تکنیک صدای خواننده از موسیقی جدا شده و دیگران می توانند به جای خواننده، بخوانند.
      در نماهنگ های کارائوکه متن آهنگ همزمان با خواندن آن روی تصویر ظاهر می شود.
      این متن، همزمان با صدای خواننده ی اصلی تغییر شکل می دهد تا بیننده بتواند تشخیص دهد که کدام قسمت شعر باید خوانده شود.
      در “کار با متن” اگر این تغییر شکل و رنگ متن صورت بگیرد، فراگیر هم زمان واژه ها را از راه گوش شنیده از راه چشم تغییرات رنگ و نوع قلم را دنبال می کند. این باعث می شود تا دو حس جداگانه ی او با آموزش درگیر شود.
      گمان می کنم که اگر بتوان به صورت هم زمان حواس گوناگون را با آموزش درگیر نمود، اثر یادگیری بیشتر بشود.

  2. ناشناس says:

    چطور می تونیم علائم رو روی حروف بذاریم؟ مثل او در کلمه ” رُمان ”
    آیانیاز به فونت خاصی است؟

    باتشکر

    .
    ..
    مهرداد
    با درود

    حرکات اَ و اِ و اُ را می توانید به ترتیب با گرفتن
    Shift + A
    Shift + D
    Shift + S
    پس از حرف مورد نظر وارد نمایید.
    پیروز باشید!

  3. محمد امامی says:

    با سلام
    در محیط Auto Play بهترین و ساده ترین روش گذاشتن یک متن Reading و “قرائت شدن” آن برای فراگیران زبان انگلیسی در حین نمایش متن چگونه است؟ (ترجیحا اگر متن در Word تایپ بشود)
    با سپاس

  4. مهرداد says:

    با سلام
    در محیط Auto Play بهترین و ساده ترین روش گذاشتن یک متن Reading و “قرائت شدن” آن برای فراگیران زبان انگلیسی در حین نمایش متن چگونه است؟ (ترجیحا اگر متن در Word تایپ بشود)
    با سپاس
    .
    ..
    ….
    مهرداد
    با سلام و درود به شما دوست ارجمند
    برای متن می توانید با کمک نرم افزارهایی همانند Snag It از محیط Word یا فضاهای دیگر که با کیفیت خوب و تنوع رنگ و نوع قلم قابلیت نوشتن را دارند عکس گرفته و یا مستقیم با خود فتوشاپ دست به کار شوید که بهترین گزینه است. عکس های ساخته شده را به محیط برنامه وارد نموده و برای آن ها Action های مورد نظر خود را تعریف نمایید.
    در صورت نیاز به خوانده شدن یک کلمه در متن از منطقه ی حساس، Hot Spot (اینجا را کلیک کنید) استفاده نمایید.
    گزینه ی پاراگراف در قسمت ابزارها برای زبان انگلیسی وجود دارد که می توانید یک متن را در آن کپی، پیست نمایید اما تنوع لازم را برای کار با متن همانند فتوشاپ نداشته و جلوه های زیادی در دسترس شما نیست ولی در عین حال کاربردی و قابل استفاده است.
    از Label نیز در قسمت ابزارها برای نوشتن کلمه و یا یک جمله ی کوتاه می توانید استفاده نمایید و اکشن خاصی همانند خواندن کلمه با آوردن موشواره بر روی آن کلمه اختصاص دهید.
    پیروز باشید.

نوشتن دیدگاه